Het huis als onderdeel van het landschap

 

Het huis, een ontwerp van Jouke Post (XX architecten) en Arconiko architecten, is zowel van binnen als van buiten onderdeel van het landschap. De indeling is verdeeld over twee lagen die elk gebruik maken van het hoogteverschil met de Rottekade. Het bovenste woongedeelte is opgetild en volledig op de Rotte en de zon georiënteerd. Het werkgedeelte beneden daarentegen is meer
introvert en gekoppeld aan het kleinschaliger boezemwater. Beide plattegronden, de woon en de werkverdieping, zijn geopend naar de omgeving, door gebruik te maken van lange zichtlijnen. Zo is iedere woonruimte georiënteerd
op een van de vier windstreken, met overal een prachtig zicht over het landschap en de fraaie Hollandse wolkenluchten. De andere doelstelling was een energie neutrale
en volledig milieuvriendelijke woning te bouwen. De woning is een statement dat toont dat ondanks deze zware milieueisen een strakke, eigentijdse en open architectuur mogelijk is. De materialisatie van hout, steen, glas en zink refereert aan het cultuur-historische verleden van de omgeving. de klimaatomstandigheden voor een optimaal comfort. Het heeft hier geleid tot een strak zinken dak zonder dikke randen en een verfijnd gebruik van baksteen, hout en glas.

Ruimtelijk ontwerp staat centraal

Het ruimtelijk ontwerp van de woning is een open plattegrond met doorgaande verbindingen. Op de entreelaag zijn een berging en een kleedruimte in het hart van de woning gesitueerd. Hieromheen zijn alle ruimten in een doorgaande lijn gerangschikt. Elke ruimte geeft een ander zicht op de omgeving. Zowel vanuit het bad als de douche is het mogelijk om over het landschap uit te kijken. Een doorgaand terras loopt rond de kop van de woning van oost, via zuid, naar west (ontbijt, borrel en diner). Binnen en buiten lopen zo in elkaar over. Een entresol met de bibliotheek steekt de woonruimte in. Door een tweetal openingen in het dak is het mogelijk om zowel overdag als ‘s nachts naar de hemel te kunnen kijken.

foto’s interieur

Architectuur, comfort en duurzaamheid
gaan perfect samen.

In 2012 is de eerste cradle to cradle woning van Nederland gerealiseerd. De woning, met de naam ‘Recht op Wind’, staat midden in het Hollandse landschap. In deze woning, ontworpen door XXarchitecten en Arconiko architecten, is nu voor het eerst elk aspect op de uitgangspunten van cradle to cradle getoetst. Alle gebruikte materialen zijn niet-toxisch, de relatie met de omgeving is optimaal benut en de energiehuishouding is volledig gecontroleerd. De woning wekt zijn eigen hernieuwbare energie op. De inzet van de woning was om aan te tonen dat duurzaamheid, comfort en woonplezier perfect samengaan.

1. Energieplus
Zonne-energie en bodemwarmte zijn bij
uitstek cradle to cradle elementen. Met 40 m2 PV panelen wordt de eigen energie zelf opgewekt. zonnecollectoren zorgen voor het warme water en met de bodemwarmte worden de ruimten verwarmd.

2.Water
Vier vierkante meter zonnecollectoren leveren het warme water voor de boiler. Dit is voldoende voor bad, douche en keuken. Op termijn wordt een helofyten-filter geïnstalleerd voor het reinigen van het afvalwater.

3.Ventilatie
Frisse buitenlucht is het meest gezond. Daarom is de woning geheel doorspuibaar en wordt hij dwars geventileerd. De afzuiging van de natte ruimten gebeurt door middel van natuurlijke ventilatie.

4.Materialen
De toegepaste materialen zijn getoetst op hun samenstelling. Waar mogelijk zijn cradle to cradle gecertificeerde materialen toegepast. Gifhoudende materialen zijn uitgesloten, zodat alle materialen hergebruikt kunnen worden in een biologische- of technische kringloop.

Project:

Opdrachtgever:

Projectarchitect:

 

Projectteam:

C2C-advies:

Aannemer:

Constructeur:

Oppervlakte:

Ontwerp:

Realisatie:

Fotografie:

Eerste C2C woning NL

Jouke Post en Petra Reijnhoudt

Jouke Post – XX architecten
Frido van Nieuwamerongen – Arconiko architecten

Laurent de Wolf, Derek Chan, Maartje Fransen

Diana van Veldhuizen, Christanie Zwijgers

P&F Bouw

Pieters Bouwtechniek Delft

240 m2

2009 – 2012

2012 – 2013

fotografie: Jeroen Musch